L A H İ T

Uzakta bir yol ayrımı var. Oldukça uzak. O kadar uzak ki, hemen burada. Yanıbaşımda duruyor.

Elimi atsam, 46 yıl. Seslensem 12 ay. Arkamı dönsem çok geride. Gitsem, benden önce gider. Kalsam, zaten benimle..

Hep beklediğim. Hep bekleyen. Bilse, bekler. Bir an bile bensiz hissetmez. Bir an, nefes almaz nefesimi tüketircesine.

Baksam, baktığım yerde. Bakmasam, baktığım şey elinde. O kadar uzak,

o kadar uzak ki.. Çağırsam, bir çığlık mesafesinde.

Hemen burada. İşte bak! Tiril tiril kaçışların istasyonuna saklanmış duruyor. Diyorum. İnsan, güvendiğinde herşey bambaşka oluyor.

Gülsem, güler gülmesine de.. Ağlasam, ağlar. Ondan korkuyorum.

O kadar uzak ki, hemen burada. Benimle birlikte yaşıyor. Başka birinin telefon rehberinde isimsiz. Bir başkasının yolunda sebepsiz. Bedeni hafif, ruhu bir o kadar ağır. Gidiyor, göz göre göre. Bir lahit kadar ağır ve isteksiz.

Uzaklara gittikçe, sıkışıyor içimde. Bir köşede, nasıl olduğumdan habersiz.